De beste fout van: Svenja Vollmer

“Mijn onderbuikgevoel zei het. Mijn collega’s zeiden het. Ik negeerde al die stemmen en nam de verkeerde kandidaat aan.”

We zijn soms zo bang om fouten te maken, dat we uit angst voor de eventuele gevolgen geen actie ondernemen. Bang om te falen, bang voor wat onze omgeving ervan vindt, bang dat het niet in ons “Instagrammable perfect life” past…

Zonde, want fouten maken is DE manier om te leren en om jezelf te ontwikkelen. En dus vieren wij bij Doors Open het maken van fouten! Elke maand interviewen we ondernemers, leiders, topsporters… Mensen die net als jij met vallen en opstaan zijn gekomen waar ze nu zijn. Zij vertellen over hun beste fout: een fout waar ze veel van geleerd hebben en die ze verder heeft geholpen in hun ontwikkeling.

In deze editie

Svenja Vollmer

Woonplaats: Den Haag

Beroep: Teamleider “Youth and Women Empowerment”, Division for Peace, United Nations Institute for Training and Research

Een belangrijk onderdeel van Svenja’s baan bij het United Nations Institute for Training & Research (UNITAR) is het aannemen van zowel consultants als stagiairs om haar team te ondersteunen bij het implementeren van trainings- en ontwikkelingsprojecten. Recentelijk was er behoefte aan een nieuw teamlid voor een specifiek project. Svenja wist van tevoren dat een hectische planning in die periode van het jaar niet dezelfde mogelijkheden voor begeleiding en mentorschap bood zoals ze dat normaal gesproken kan bieden. Dat hield in dat ze iemand nodig had met ervaring, een steile leercurve en de mogelijkheid om zelfstandig te werken. Uiteindelijk nam ze iemand aan die aan geen enkele van deze voorwaarden voldeed.

Wat heb je fout gedaan tijdens het selectieproces van deze specifieke kandidaat?

Wanneer ik aan het recruiten ben, word ik altijd geconfronteerd met een moreel dilemma. Ik voel dat het mijn taak en de taak van UNITAR is – we zijn tenslotte een trainingsinstituut én onderdeel van de Verenigde Naties – om empowerende mogelijkheden te bieden en diversiteit te omarmen. Het streven van de VN is om een afspiegeling te zijn van de wereld, en dus let ik daar altijd op tijdens het recruitmentproces.

Voor deze specifieke rol stonden er 3 mogelijke kandidaten op de uiteindelijke shortlist, allen met een verschil in zowel culturele als educatieve achtergrond. Uiteindelijk nam ik één van de kandidaten aan. Zij was niet degene met de beste kwalificaties, maar sloot goed aan bij mijn waarden van diversiteit en empowerment. Door deze waarden de hoogste prioriteit te geven, plaatste ik mijn eigen behoefte en de behoefte van de organisatie op een tweede plaats.

“Het bleek een vergissing te zijn die voor beide partijen negatieve gevolgen had.”

Voor mijn teamlid, dat niet bekend was met het werkveld van de VN, noch onze manier van werken, was het behoorlijk frustrerend. Zij kreeg niet de tijd, aandacht en begeleiding die ze nodig had. Tegelijkertijd zat ík nog steeds met een deadline en een project dat tot uitvoer gebracht moest worden.

Wat heb je hier van geleerd?

Dit heeft me laten inzien dat het belangrijk is om realistisch te zijn wanneer je een keuze maakt voor een nieuw teamlid, je tijd en middelen in ogenschouw nemend. En natuurlijk moet je dat ook in balans zien te brengen met je emoties en gedachten, evenals met de waarden en behoeften van de organisatie op dat moment.

Mijn trainershart kiest nagenoeg altijd de kant van de underdog. Ik ben een zeer meelevend persoon en als ik iemand zie die het in zich heeft – en dat had deze vrouw – denk ik meteen: “Ik kan deze persoon empoweren.” En áls ik deze specifieke kandidaat voor dezelfde of een ander positie had aangenomen op een ander moment, weet ik zeker dat het veel beter had uitgepakt voor ons allebei. Voor toekomstige selectierondes zal ik er dan ook voor zorgen dat ik aan de verwachtingen en behoeften van zowel de organisatie als het teamlid kan voldoen.

Is er iets wat je anders had kunnen doen?

Ja. Mijn collega’s gaven vanaf het begin al hun twijfels aan over mijn selectie en de achterliggende redenen. En heel eerlijk, ook mijn onderbuikgevoel zei dat ik haar niet de begeleiding kon geven die ze nodig had. Ik heb mijn waarden de overhand laten nemen in mijn beslissing en dat heeft uiteindelijk niemand goed gedaan.

Ik heb overigens ook de neiging om altijd te denken dat de makkelijkste keuze de verkeerde keuze is. Dat het niet juist is om de kandidaat aan te nemen die nauwelijks begeleiding nodig heeft, daarmee maak je het jezelf te makkelijk. Nu weet ik dat het af en toe, voor ieders bestwil, goed is om juist wel voor zo’n oplossing te gaan. We moeten niet zo streng zijn voor onszelf!

De beste fout van: Cees Juffermans

“Ik weet nog dat ik dacht: “wat moet ik nu doen?” Dit was mijn droom. Dít was waar ik als klein jongetje elke avond aan dacht voor ik in slaap viel. En door mijn eigen stomme fout was mijn kans verkeken.”

We zijn soms zo bang om fouten te maken, dat we uit angst voor de eventuele gevolgen geen actie ondernemen. Bang om te falen, bang voor wat onze omgeving ervan vindt, bang dat het niet in ons “Instagrammable perfect life” past…

Zonde, want fouten maken is DE manier om te leren en om jezelf te ontwikkelen. En dus vieren wij bij Doors Open het maken van fouten! Elke maand interviewen we ondernemers, leiders, topsporters… Mensen die net als jij met vallen en opstaan zijn gekomen waar ze nu zijn. Zij vertellen over hun beste fout: een fout waar ze veel van geleerd hebben en die ze verder heeft geholpen in hun ontwikkeling.

In deze editie:

Cees Juffermans

Woonplaats: Stompwijk

Beroep: voormalig Olympisch sporter, Chief Marketing Officer bij de Invictus Games 2020.

Cees Juffermans heeft op 12 februari 2006 tijdens de Olympische Spelen in Turijn dé kans om Nederlandse sportgeschiedenis te schrijven. Hij staat in de halve finale van de 1500 meter shorttrack. De finale in zicht, kans op een medaille, nog nooit was dat een Nederlandse shorttracker gelukt. Hoewel de sport in Nederland op dat moment nog relatief klein is, wordt Cees op die bewuste zondag in één klap internationaal bekend. Alleen niet op de manier waarop hij dat had gehoopt…

Voor het oog van honderden camera’s, duizenden toeschouwers in het stadion en miljoenen televisiekijkers wordt de Stompwijker in de laatste bocht onreglementair onderuit geschaatst. Bij shorttrack betekent dat een vrijbrief voor de volgende ronde. De finale dus. Maar dan moet je wél de rit helemaal uitrijden. En dat is wat Cees niet doet. Slechts enkele meters voor de finishlijn stapt hij van het ijs af. Dat wordt in de sport gezien als opgave, als een “did not finish”. Weg plek in de finale, weg kans op een medaille. Door deze vergissing valt Cees terug naar de 18e plek in het eindklassement en spat zijn jongensdroom uiteen.

Wat gebeurde er met je toen je erachter kwam?

“Pas in de kleedkamer realiseerde ik me wat er was gebeurd. Ik ken de regels. Sterker nog: tijdens het trainen werd er altijd op gehamerd. Wat er ook gebeurd, zorg dat je altijd over die finishlijn komt. Waarom ik voortijdig van het ijs af ben gestapt, weet ik niet. Ik heb een complete black-out gehad.”

Als topsporter ben je natuurlijk niet alleen, je hebt een heel team om je heen. Toch wijst Cees niet met zijn vinger naar een ander. “Natuurlijk kan ik bij mezelf denken “waarom waarschuwt niemand me op dat moment dat ik mijn race af moet maken?” Maar de verantwoordelijkheid ligt uiteindelijk bij mezelf. Ik ben ook vrij kort na mijn fout naar de media gestapt om dat duidelijk te maken.”

Wat heb je hier van geleerd?

“Heel veel. Ik maak nog steeds fouten, elke dag. Dat doen we allemaal. Maar dit is zo’n fout die je nooit meer vergeet. Het klinkt gek, maar het heeft me heel veel gebracht. Het deed me inzien dat we vaak zo gefocust zijn op het eindresultaat, terwijl het proces ernaartoe misschien nog wel veel belangrijker is dan het doel zelf. Als je dromen hebt, gá ervoor. Laat je niet tegenhouden. En ja, je gaat een keer gigantisch op je bek. In mijn geval letterlijk dan. So what? Daar kom je overheen. De wereld stort echt niet in.”

“Van fouten word je alleen maar sterker. Ik stond ineens in de spotlight, iedereen vond wat van me. Ik heb ervoor gekozen de negatieve kritiek naast me neer te leggen.”

Het deed me beseffen dat de mensen die dichtbij je staan, je niet afrekenen op deze fouten. De negatieve reacties kwamen vooral van mensen die verder van me afstonden. Overigens niet alleen toen ik deze fout maakte. Topsport kan best wel eenzaam zijn. Waar anderen van mijn leeftijd in het weekend de kroeg in doken, was ik keihard aan het trainen. Natuurlijk kreeg ik daar wel eens opmerkingen over, maar ik heb ervoor gekozen daar niet naar te luisteren. Dat wil ik anderen ook meegeven: trek je er niks van aan, wat anderen over je zeggen of van je vinden. Het is JOUW droom, het zijn JOUW keuzes. Doe wat je leuk vindt en bedenk waar je het voor doet. Waar sta je elke dag voor op? Ook al maak je fouten, geef niet op en probeer vandaag dan net weer een beetje beter te zijn dan gister.”  

Wat ben je anders gaan doen na deze fout?

“Ik ben vooral gaan kijken naar mijn topsportcarrière als geheel, in plaats van dat ene doel op zich. Ik heb dan misschien geen Olympische medaille weten te halen, maar ik heb voor mijn gevoel toch alles uit die droom gehaald wat er in zat. En de ervaringen, het netwerk dat ik in die jaren heb opgebouwd, daar pluk ik nu nog steeds de vruchten van. Ook ben ik anders gaan kijken naar wat nou écht belangrijk is. Wat wil ik “achterlaten”? Hoe maak ik het verschil in de maatschappij? Die misser in Turijn heeft me daar wel over aan het denken gezet. Het zou toch vreselijk zijn als je terugkijkt op je carrière en je moet beseffen dat je alleen maar dingen hebt gedaan waarvan anderen verwachten dat je ze doet in plaats van het najagen van je eigen dromen!”


Wil jij ook vertellen over jouw beste fout? Deel hem via info@doors-open.nl en wie weet ben jij de volgende in onze rubriek!

Doors Open - Doelen stellen - waarom lukt het niet

Ik sprak tijdens een nieuwjaarsborrel afgelopen vrijdag een oud-studiegenoot. Dezelfde waarmee ik vorig jaar bijkletste onder het genot van een glaasje Chardonnay.

Een jaar geleden vertelde ze me: “Ik ga het dit jaar helemaal anders doen! Ik heb besloten dat ik eindelijk voor mezelf ga beginnen.” Ze stond te springen om aan de slag te gaan en vertelde met sprankelende ogen over haar ideeën voor een eigen webshop voor kinderkleding. Zelf had ik op dat moment net de sprong gewaagd naar het fulltime ondernemerschap met Doors Open én de deuren van Doors Open Female Hub geopend, dus ik begreep haar enthousiasme volledig.

Toen ik haar dit jaar vroeg hoe het met haar webshop gaat – overigens met een glas water in mijn hand vanwege het goede voornemen om januari alcoholvrij door te komen – liet ze me weten “dat het er niet van was gekomen. Maar dit jaar ben ik echt van plan om er mee aan de slag te gaan!”

Mijn oud-studiegenoot is een sprekend voorbeeld. Want hoewel Instagram vol staat met succesvolle, lachende goalgetters, is de realiteit nou eenmaal zo dat onze doelen vaker wel dan niet in de prullenbak belanden.

Hoe komt dit? En vooral: wat kun je er aan doen? Ik merk tijdens mijn coachingssessies en bij het stellen van mijn eigen jaarlijkse doelen, dat er 4 vragen essentieel zijn om te beantwoorden als je jouw doelen succesvol wilt bereiken.

Doors Open - Doelen stellen

#1 Wat is mijn “waarom”?

Bij het stellen van doelen, blijven we vaak te veel aan de oppervlakte hangen. We kijken alleen naar de uitkomst, naar de actie en niet naar de onderliggende motivatie.

“Ik wil dit jaar vaker naar de sportschool” is het bekende voorbeeld. De sportschool is geen doel an sich. Het doel is om ons fitter en gezonder te voelen en we denken dat te kunnen bereiken door middel van de sportschool.

Een omzet van €10.000 per maand is geen doel an sich. Het doel is om financiële zekerheid te creëren en we denken dat te kunnen bereiken door een omzet van €10.000 per maand.

We maken vaak de vergissing door de stappen die we moeten nemen als het uiteindelijke doel te zien in plaats van naar de onderliggende motivatie te kijken. Waarom wil je vaker naar de sportschool? Waarom wil je die omzet van €10.000 per maand? Waarom wil je jouw eigen onderneming beginnen?

Ik vul elk jaar dit gratis werkboek in om erachter te komen wat mij motiveert en welke richting ik op wil.

#2 Hoe maak ik het concreet?

Van een “waarom” zul je naar concrete stappen moeten. Motivatie alleen is niet genoeg. Ik wilde onder andere vrijheid en zelf keuzes kunnen maken. Dat was mijn onderliggende motivatie om fulltime te gaan ondernemen met Doors Open en Doors Open Female Hub. Maar hoe maak ik dat concreet? Ik wil me fitter en gezonder voelen, dat is mijn onderliggende motivatie. Maar hoe maak ik dat concreet?

In dit artikel wordt een onderzoek aangehaald waarin mensen die zich fitter en gezonder willen voelen (motivatie) en daarom naar de sportschool gaan (actie) hun kansen op het succesvol bereiken van dit doel verhogen, door 1 simpele truc:

  • Ze schrijven op waar en wanneer ze gaan sporten.

Vrijblijvendheid is een valkuil waardoor veel doelen in de prullenbak belanden. Door het écht concreet te maken, een plan van aanpak te maken, zul je zien dat de kans van slagen een enorme sprong neemt. Toen ik met het idee van Doors Open Female Hub rondliep, maakte ik een concreet plan van aanpak, inclusief tijdlijn. Ik sport 2 keer per week op afgesproken tijden. Niet voor niets zijn personal trainers zo populair. Je kunt niet meer in je bed blijven liggen als je weet dat er op dinsdagochtend om 08.00 uur iemand op je staat te wachten.

Doors Open - Doelen stellen - Angst

#3 Wat houdt me tegen?

In de tien jaar dat ik werkzaam ben als Learning & Development expert en coach, kom ik regelmatig mensen tegen die hun onderliggende motivatie haarscherp hebben. Ze weten precies wat ze willen. Ze weten ook tot in de details hoe ze daar moeten komen, welke stappen er nodig zijn. En toch lukt het ze niet om daadwerkelijk tot actie over te gaan.

Dit heeft vaak met angsten te maken. We zijn bang dat we niet het gewenste resultaat zien, we zijn bang dat we het toch niet kunnen. We zien rampscenario’s voor ons, waarbij alles volledig misloopt. En deze angsten leiden tot gedrag dat het behalen van onze doelen in de weg staat.

Tim Ferriss pleit er in zijn TedTalk voor dat je in plaats van je doelen je angsten moet definiëren.

 

Ook in mijn coachingsessies en de masterclass “Van dromen naar doen” neemt angst een belangrijke plek in. Door jezelf een spiegel voor te houden en te analyseren welke angsten jouw tegenhouden en welk gedrag je vertoont, zul je ook leren wat je kunt doen om je angsten voorbij te streven.

#4 Ik heb mijn doel bereikt. Hoe voel ik me?

Zeker in januari kijken we vaak vooruit. Wat wil ik dit jaar bereiken? Maar minstens zo belangrijk is om terug te kijken en te reflecteren. Als we ons doel niet halen, helpt reflectie om te achterhalen waarom het niet is gelukt. Maar ook als je je doel wél behaalt, is het belangrijk om te reflecteren. Ik probeer altijd om behaalde doelen te vieren, hoe klein ze ook zijn. Daarnaast neem ik een moment om na te gaan: “Ik heb mijn doel bereikt. Wat voel ik nu?” Stel dat je jouw doelstelling van €10.000 omzet per maand hebt bereikt, maar het gevoel van zekerheid (de onderliggende motivatie) is er niet. Dan weet je dat geld niet datgene is wat je zekerheid biedt.

Reflectie is essentieel om te voorkomen dat we de verkeerde doelen nastreven en ons, ondanks het behalen van de doelen, niet voelen zoals we ons willen voelen. Neem dus regelmatig de tijd om te reflecteren, voordat je overgaat tot de volgende actie.

Ik hoop dat ik mijn oud-studiegenoot volgend jaar weer spreek en dat ze haar webshop dan heeft weten te lanceren. En ik ben heel benieuwd hoe ze zich dan voelt.

Hoe staat het met jouw doelen?

Doors Open - Waarom een compliment krijgen zo moeilijk is

Waarom complimenten ontvangen zo moeilijk is – en wat je eraan kunt doen

“Wat? Dit oude ding? Dat heb ik echt al jaren!” Ik hoor het mezelf vaker dan me lief is zeggen als ik een compliment krijg over mijn outfit. Niet alleen als het over mijn outfit gaat trouwens, ook zakelijk wuif ik een compliment vaak weg. Terwijl ik wéét dat ik goed ben in mijn werk als trainer en coach.

Als ik een compliment krijg voel ik me ongemakkelijk, begin soms te giechelen en weet niet hoe ik moet reageren. Blijkbaar ben ik niet de enige. Een kleine rondvraag leert me dat er genoeg mensen in mijn zakelijke en persoonlijke netwerk zijn die daar net als ik moeite mee hebben. En dat is zonde. Want je doet niet alleen jezelf tekort door een compliment te bagatelliseren of weg te wuiven, maar ook degene die het compliment geeft.

Hoe komt het dat er zoveel mensen zijn die het moeilijk vinden om een compliment te ontvangen? Ik denk dat er een aantal oorzaken aan ten grondslag liggen.

1 – Bescheidenheid siert de mens

We leren vaak om bescheiden te zijn. En al helemaal in Nederland. “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”, toch? Door een compliment in ontvangst te nemen in plaats van af te slaan, kan de angst ontstaan over te komen als onbescheiden.

2 – Wat wil je van me?

Door onzekerheid of wantrouwen denken we dat er iets achter een compliment schuilt. Dat de vleierij gebruikt wordt om iets van ons gedaan te krijgen. Als de verkoopster in de winkel zegt dat die nieuwe jeans je fantastisch staat, denk je gelijk dat het komt omdat ze iets wil verkopen. En als een familielid je een complimentje geeft, maar vlak daarna om een gunst was, denk je “Zie je wel, je meende er niks van. Je deed het om me te manipuleren.

3 – Je kent me helemaal niet

Wie het compliment geeft, heeft ook invloed op onze reactie. Stel dat je een presentatie geeft en iemand die je niet zo goed kent komt na afloop naar je toe en zegt: “Heel inspirerend. Vooral het stuk waarin je het had over het belang van persoonlijk leiderschap.” Doordat de persoon een onbekende van je is, wordt het moeilijker het compliment in ontvangst te nemen. We vinden het vaak makkelijker om iets aan te nemen van een goede vriend(in), collega of geliefde. Hoewel het in het tijdperk van social media juist weer compleet normaal is om constant op zoek te zijn naar complimenten van vreemden. Die complimenten zijn echter vaak vluchtig en bovendien zit er een veilig scherm tussen. Complimenten face-to-face in ontvangst nemen blijft lastig, zeker als het vreemden betreft.

Complimenten ontvangen – zo kan het ook!

Door een compliment weg te wuiven, haal je allereerst jezelf naar beneden. Maar heb je er wel eens bij stilgestaan dat het ook negatief werkt voor degene die het compliment geeft? Door te bagatelliseren geef je namelijk de indruk dat de mening van de gever incorrect is (je spreekt het immers tegen) en kun je hem of haar een slecht gevoel bezorgen.

Probeer de volgende keer dat je een compliment krijgt het volgende:

1 – Zeg “Dankjewel”

REGEL NUMMER 1! Hoe ongemakkelijk het ook voelt, dit is de enige reactie waarmee je de mist niet in kunt gaan. Jij bent blij en de gever van het compliment is ook blij.

Het is vaak ook niet “Dankjewel” wat de situatie ongemakkelijk maakt, maar de stilte die daarop volgt. Bedenk: het is helemaal niet erg om even stil te zijn. Geniet van het compliment dat je zojuist hebt ontvangen en vervolg daarna het gesprek.

2 – Geef het compliment niet direct terug

Als iemand ons een compliment geeft, zijn we al snel geneigd hetzelfde compliment terug te geven. Doe dit niet! Het voelt geforceerd en soms zelfs nep, waardoor je ook de waarde van het compliment dat jij zojuist hebt gekregen vermindert. Je belandt bovendien vaak in het heen-en-weer gooien van complimenten. “Wat zit je haar leuk.” “Nee, JOUW haar zit echt leuk.” Het werkt beter om het compliment in ontvangst te nemen, het gesprek te vervolgen en op een ander moment een (gemeend) compliment terug te geven.

3 – Sta stil bij wat het compliment met je doet

Oefening baart kunst en je zult zien dat als je jezelf traint om een compliment in ontvangst te nemen, dit een positief effect heeft op wat het compliment met je doet. De eerste paar keer voelt het ongemakkelijk, maar na een tijdje zal het zorgen voor een goed gevoel en meer zelfvertrouwen. Door echt even de tijd te nemen om het compliment te ontvangen en er bij stil te staan wat je erbij voelt, wordt dit effect alleen maar groter.

Wat heb je die training goed gegeven, Suzanne

Tot slot nog dit… Geef jezelf vaker een complimentje. Nee, daar wordt je niet arrogant van. Er zijn nou eenmaal dingen waar je goed in bent. Dat mag je best hardop zeggen. Wist je dat zelfkennis stap 1 is in de weg naar persoonlijk leiderschap?

Als je meer wilt weten over persoonlijk leiderschap, neem dan eens een kijkje bij ons speciale coachingspakket voor persoonlijk leiderschap!

Female Hub Bubbels en Babbels Netwerkborrel Den Haag

Netwerkborrels zijn stom. Ongemakkelijk, soms saai en negen van de tien keer heb je er niks aan. Dus daarom organiseer ik… Een netwerkborrel!

Of je nu ondernemer bent of in dienst bent bij een bedrijf, Female Hub Bubbels & Babbels is de enige netwerkborrel die wel leuk is en waar je echt wat aan hebt. Georganiseerd door en bij Doors Open Female Hub, dé co-working & co-learning locatie voor vrouwen in de regio Den Haag.

Waarom zou je komen naar Female Hub Bubbels & Babbels?

– Voor de lekkere hapjes en drankjes (duh).
– Om van mij te leren hoe netwerken wel leuk wordt en hoe je het effectief in kunt zetten. Je krijgt een mini werkboek mee naar huis.
– Om andere inspirerende vrouwen te ontmoeten, van elkaar te leren en vol nieuwe ideeën en contacten naar huis te gaan. Er komen marketeers, coaches, fotografen, advocates,
tekstschrijvers, webshopeigenaressen, HR-managers en nog veel meer toppers.
– Voor de goodiebag.

Waar en wanneer is Female Hub Bubbels & Babbels?

De eerstvolgende editie van Female Hub Bubbels & Babbels vindt plaats op donderdag 12 april 2018 van 17.00 tot 20.00 in de Javastraat 281 in Den Haag.

Heb je vragen? Mail me via femalehub@doors-open.nl of bel me op 06-20253092.

Wat kost het?

De kosten voor Female Hub Bubbels & Babbels bedragen €13,50 (incl BTW). Daar zitten de hapjes en drankjes bij inbegrepen.

Waar kan ik me aanmelden?

Een kaartje kopen voor Female Hub Bubbels & Babbels kan hier. Let op: het is een kleinschalig evenement voor maximaal 50 vrouwen. Wees er dus snel bij voordat de kaartjes op zijn!

TedTalks over Leiderschap - Doors Open training en coaching

Een van mijn favoriete bezigheden op een vrije doordeweekse avond of de zondagochtend is het kijken naar TedTalks. Ik vind het één van de beste bronnen voor inspiratie over thema’s die mij interesseren. Eén daarvan is leiderschap. Uit alle TedTalks die ik heb bekeken maakte ik een selectie van zes stuks die je in mijn ogen gezien móet hebben als je een leider bent of wilt zijn.

1 – Drew Dudley: ‘Own your title’

Een man met een gekke hoed op die leiderschap uitlegt aan de hand van het uitdelen van lollies. Deze TedTalk duurt maar 6 minuten en 11 seconden en staat met stip op één als mijn favoriet.

 

2 – Derek Sivers: ‘How to start a movement’

Het oorspronkelijke filmpje van ‘Dancing Guy’ op het Sasquatch Music Festival in 2009 mag inmiddels al meer dan 14 miljoen views rekenen op YouTube. Derek Sivers legt in iets meer dan 3 minuten aan de hand van dit filmpje uit dat verandering en beweging begint bij de eerste volger. Wil je een verandering bewerkstelligen? Zoek je eerste volger, omarm hem als partner en je bent op weg om een beweging te maken.

 

3 – Simon Sinek: ‘Why good leaders make you feel safe’

Op zijn altijd inspirerende wijze laat Simon Sinek zien waarom vertrouwen de basis is voor leiderschap. Met rake uitspraken als “Leadership is a choice. It is not a rank” en “Would anybody be offended if we gave a 150 million dollar bonus to Ghandi?” kan ik je garanderen dat je deze TedTalk net als ik meer dan 1 keer zult bekijken.

 

Ik ben zo enthousiast over deze TedTalk dat ik er een werkboek bij heb gemaakt: “In 5 stappen naar leiderschap dat vertrouwen geeft.”

 

4 – Margaret Heffernan: Why it’s time to forget the pecking order at work

Margaret Heffernan legt uit waarom hiërarchie destructief is in plaats van constructief. En zij doet dit aan de hand van… kippen. Ze laat zien waarom omgevingen met felle competitie (teams, organisaties, of zelfs samenlevingen) zorgen voor agressie, disfunctie en verspilling. Dit gaat ten koste van innovatie en samenwerking. Niet iets wat je als leider wil, toch? Gelukkig geeft Heffernan ook inzichten hoe het wél kan.

 

5 – Dan Pink: Don’t assume money is the best motivator

Een groot deel van de bedrijfswereld is opgebouwd rond het idee dat je werknemers beter kunt laten presteren door financiële prikkels: bonussen, verhogingen, provisie, aandelen. Op humoristische, maar wetenschappelijk onderbouwde wijze laat Dan Pink zien dat dit voor de meeste functies in de 21e eeuw niet werkt. Sterker nog, voor taken waar die creativiteit, probleemoplossing en innovatie vereisen, kan het zelfs averechts werken en mensen slechter laten presteren. Wat kun je dan wel doen als leider om je mensen te motiveren? Ook daarover heeft Pink zijn ideeën.

 

6 – Itay Talgam: Lead like the great conductors

Een orkestdirigent moet het hoofd bieden aan de ultieme leiderschap uitdaging: harmonie creëren zonder een woord te spreken. In deze innemende TEDTalk, laat Itay Talgam de unieke stijlen zien van zes belangrijke en beroemde dirigenten, en trekt daar cruciale lessen uit voor elke leider.

Ik ben benieuwd wat jouw favoriete TedTalk over leiderschap is. Eén van deze zes? Of eentje die niet in dit lijstje staat? Laat het me weten in de comments.

Meer weten over leiderschap? Volg me op LinkedIn, waar ik regelmatig artikelen deel over dit thema!

Doors Open - Stress

“Hoe gaat het met je?” “Ja goed. Druk, je weet wel, maar wel goed hoor. Met jou?” Terwijl je antwoord geeft op de vraag van een vriendin waar je op zaterdagochtend mee hebt afgesproken voor een koffiedate voordat je snel – vooral snel – door gaat naar een winterfestival, maak je een selfie voor op Instagram – ook snel, voordat het schuim van je sojalatte in elkaar zakt.

Millennials – de generatie die grofweg na 1984 geboren is – hebben last van stress. Meer dan ooit. Uit een recent onderzoek van Metro blijkt dat maar liefst 25% van de millennials met een burn-out thuis zit. De cijfers van het CBS zijn iets milder, zo rapporteert RTL Z, maar 1 op de 7 uitgebluste twintigers en dertigers is ook niet weinig.

Het gaat trouwens niet alleen om millennials. In Nederland zijn er naar schatting 1 miljoen mensen die last hebben van werkstress, inmiddels beroepsziekte nummer 1. Het is zo’n belangrijk thema dat de week van 13 november zelfs is uitgeroepen tot week van de werkstress. Hoe heeft het zover kunnen komen? En vooral, wat kunnen we er aan doen?

Het maakt niet uit of het glas halfvol of halfleeg is

Heb je wel eens last (gehad) van stress? Dan heb je vast ook een vriend, collega of buurman in jouw persoonlijke kring die dat als onzin afdoet, iets wat je zelf heel makkelijk kunt in- of uitschakelen. “Kom op, het hangt er gewoon vanaf of je het glas als halfleeg of halfvol ziet.” Maar, daar gaat het bij stress helemaal niet om. Waarom niet, dat laat dit filmpje heel duidelijk zien:

Oftewel, een beetje stress kunnen we prima handelen, maar als het constant aanwezig is, begint het aan ons te vreten, totdat we omvallen. De stress wordt ongezond. Totdat we niet eens meer weten hoe we een boterham met pindakaas moeten smeren, zoals Nienke (één van de deelnemers aan het onderzoek van Metro) overkwam.

Tip: download gratis het werkboek “Stress & Burn-outs? Jij niet!” om inzicht te krijgen in jouw stressniveau.

 

Het is de schuld van je ouders. En van Mark Zuckerberg.

Hoe komt het dat er tegenwoordig zo’n groot gedeelte van ons last heeft van stress en burn-outs? Ik heb tientallen artikelen en onderzoeken gelezen en documentaires en toespraken bekeken. Drie terugkerende thema’s vallen me op:

  1. De ouders

Ja hoor, lekker makkelijk. Geef je ouders maar de schuld. Zij zijn toch niet degenen die hyperventilerend op de bank thuis zitten? Nee. En natuurlijk is dit statement hier ook bedoeld om een (gezonde) discussie aan te wakkeren. Maar, de ouders van millennials zijn wel de personen die, zoals Simon Sinek in dit filmpje uitlegt een “aanmoedigingsgeneratie” hebben gecreëerd:

Millennials voelen zich – of willen zich – speciaal voelen, uniek. Dat hebben ze ten slotte tijdens hun jeugd gehoord van hun ouders. “Jij bent speciaal. Je bent de beste. Het geeft niks dat je allerlaatste bent geworden tijdens de atletiekwedstrijd op school. Je bent nog steeds net zo goed als degene die eerste is geworden.” Millennials zijn hierdoor ontzettend ambitieus en willen, zowel zakelijk als privé, hun eigen unieke leven leiden.

  1. De verwachtingen

Wat gebeurt er als die superspeciale millennial samen met al die andere, ook superspeciale, millennials de arbeidsmarkt op gaat? Een keiharde botsing tussen verwachtingen en realiteit. Het werken bij die fantastische start-up blijkt in werkelijkheid één grote deceptie te zijn, je manager ziet helemaal niet hoe fantastisch en getalenteerd jij bent en je collega, die nota bene 5 jaar jonger is dan jij, groeit wél door naar een volgende positie. Dit is totaal níet hoe je het voor je had gezien.

Niet alleen op de werkvloer zijn er onrealistische verwachtingen die niet matchen met de realiteit. Zodra de millennial zijn of haar hippe kantoor met zitzakken en gratis lunch verlaat, blijkt ook de wereld daarbuiten anders dan verwacht. Het verschil tussen de realiteit en verwachtingen bepaalt voor een groot deel hoe gelukkig of ongelukkig jij je voelt. En een ongelukkig gevoel is één van de belangrijkste broeikassen voor stress.

  1. Image crafters

Waar komt het verschil tussen realiteit en verwachtingen door? Hier komt factor 3 om de hoek kijken: de image crafters. De wat? De image crafters. Je bent er zelf waarschijnlijk ook één, ook al had je tot het lezen van deze blog nog nooit van het woord gehoord. Image crafting betekent dat we onszelf in de oneindige wereld van social media neerzetten als een #happyperson met een #perfectboyfriendorgirlfriend en onze #awesomefriends waardoor ieder moment #memorable wordt. Dat je het liefst de hele zondag in je 7 jaar oude joggingbroek op de bank zit met een enorme zak chips die niet zo past bij je #healthylifestyle deel je maar niet via een story of snap.

Omdat we collectief aan image crafting doen, ontstaat er het gevoel dat het leven elke minuut perfect moet zijn. Et voilà , daar komt de botsing realiteit versus verwachtingen weer om de hoek kijken.

En… actie

De cijfers liegen er niet om. Stress en burn-outs zijn een reëel risico. De vraag is vooral: wat doen we eraan?

In mijn ogen zijn er 8 elementen die essentieel zijn:

  1. Een klein beetje stress is gezond

Het is goed om je te realiseren dat stress niet ongezond hoeft te zijn. Die spanning helpt een automobilist bijvoorbeeld om snel te remmen als er plotseling een kind voor zijn of haar auto schiet. Stress stelt mensen in staat extra alert te reageren. En ook om geconcentreerd te werken aan een lastige klus of een moeilijk examen. Zolang de stress niet constant aanwezig is – zolang je dat glas water niet non-stop vast hoeft te houden – is er niks aan de hand.

Hoe gezond is jouw stress? Je komt erachter in de oefeningen van dit werkboek.

  1. (H) erken teveel stress

“Het overkomt alleen anderen, niet mij.” Fout! Als je de signalen niet tijdig herkent, kan ook jíj te maken krijgen met (te veel) stress. Ga bij jezelf na of je veel last hebt van:

  • Nek-, hoofd-, rugpijn of een droge mond
  • Slecht slapen
  • Geen beslissingen willen of kunnen nemen
  • Negatieve houding, alles is k***
  • Disassociatie, je voelt je nergens meer mee verbonden.

Realiseer je ook goed dat stress niet voor iedereen hetzelfde is. Er bestaan meerdere vormen van stress.

  1. Balans

Zorg voor een goede balans tussen stressgevende en energiegevende factoren. Er zijn maar liefst 5 positieve ervaringen – ook wel enablers genoemd – nodig om een negatieve ervaring – disabler ­­– te wissen. Wat zijn jouw enablers, in zowel je werk als privéleven? Een coach kan je helpen deze vragen te beantwoorden. Zorg daarnaast ook voor voldoende ontspanning en rust. En nee, dat hoeft niet persé yoga of meditatie te zijn, rust en ontspanning betekent voor iedereen iets anders.

  1. Centering

Dit is een oefening waarmee je leert om in het “hier en nu” te zijn. Dit klinkt misschien zweverig, maar is het absoluut niet. Zelfs dieren doen het. Een konijn rent snel naar zijn hol op de vlucht voor een roofvogel. Als hij veilig is schudt het konijn zich eerst een paar keer uit. Dit is een manier om stress te verminderen en terug naar zichzelf te gaan.

Wij als mensen “centeren” vaak te weinig. Denk maar aan een situatie waarbij je een boze mail kreeg of een vervelend overleg had met  je manager. Je gaat vaak meteen over tot de orde van de dag. Gevolg: de stress blijft in je zitten.

In dit werkboek laat ik je zien hoe je kunt “centeren”.

  1. Miracle morning

Hoe je ’s ochtends opstaat en het eerste uur van je dag besteed bepaalt de toon voor de rest van de dag. Als je 5 keer snoozed, je daardoor gehaast moet aankleden, je boterham onderweg naar binnen propt en continue het gevoel hebt dat je achter de feiten aan loopt, begin je je dag heel anders dan wanneer je rustig wakker wordt, meteen uit je bed stapt, in alle rust kan ontbijten, misschien een krant leest, sport of mediteert en de intentie voor de dag zet. Creëer je eigen ochtendritueel en breng rust in de eerste uren zodat je dit de rest van de dag mee kan nemen.

  1. Bewegen

Misschien een open deur, maar het is bewezen dat dagelijks een minimaal een half uur beweging helpt je fysieke en mentale toestand gezond te houden.

  1. Ga offline

Sta je op en is het eerste wat je doet al je socials checken? Gedurende de dag word je regelmatig uit je concentratie gehaald doordat er continue berichten binnenkomen, vaak van image crafters. We staan door onze smartphones 24/7 “aan”. Gun je hersenen rust en je merkt meteen hoe ontspannen je bent. Dit kan door 1 dag per week offline te gaan of bijvoorbeeld na 20.00 uur ’s avonds geen berichten meer te bekijken. Creëer ook hierin jouw eigen ritueel.

  1. Oefenen, oefenen, oefenen

Net zoals dat stress zich opbouwt en er langzaam insluipt, heeft ook kunnen omgaan met stress tijd nodig. En vooral oefening. Daarom organiseert Doors Open regelmatig de training “Stress en burn-outs? Jij niet!”. Ook bieden we speciaal samengestelde coachingspakketten of op maat gemaakte coaching aan voor als je beter om wilt leren gaan met stress. Bekijk alle coachingsmogelijkheden hier of neem contact op.

Gisteren was ik bij het Impact Startup Fest 2017 in de Caballero fabriek in Den Haag, een evenement waar innovatie en creativiteit voorop staan. Sinds 2015 profileert Den Haag zich als Impact City en Impact Startup Fest 2017 richt zich dan ook volledig op startups, scale-ups en investeerders die aan innovaties werken die de wereld beter maken. Duurzaam en met impact.

Hoe zat het met die impact? Was die aanwezig tijdens Impact Startup Fest 2017? Absoluut! Voor mij persoonlijk waren er 3 momenten met echte impact. Momenten waar jij en ik als innovatieve ondernemers, startups, scale-ups en business leaders van kunnen leren.

1. Jij als ondernemer kan het verschil maken

De dag begint met niemand minder dan Prins Constantijn die in gesprek gaat met met Nisha Dutt over de innovatieve ontwikkelingshulp in India. Naast dit tweegesprek spreekt Prins Constantijn ook vanuit StartupDelta en doet een oproep aan alle ondernemers, investeerders, startups en scale-ups: Draag je steentje bij aan het duurzaam opbouwen van Sint Maarten. Denk vooral out of the box op het gebied van energieoplossingen, huisvestingsoplossingen, afvaloplossingen, beveiligingsoplossingen. En niet alleen voor Sint Maarten, maar voor het gehele Caribisch Gebied. Hier liggen niet alleen nieuwe kansen voor Sint Maarten maar ook voor innovatieve startups en scale-ups die zich richten op duurzaamheid en die écht het verschil willen maken. Het zette mij aan het denken. Hoe wil ik als ondernemer het verschil maken?

2. Storytelling en de keuze voor wat we geloven

In 20 minuten neemt Peter Holmes à Court ons mee in de wereld van storytelling en de impact die verhalen kunnen hebben op onze meningen en oordelen. Deze voormalig ondernemer en CEO heeft er in 2011 voor gekozen zijn passie te volgen en is humanitair weldoener en schrijver geworden. Naast schrijver is hij dus ook storyteller, en wat voor één! Zijn boodschap? Je kunt kiezen met welk verhaal je meegaat. We kunnen ervoor kiezen mee te gaan met het negatieve verhaal, dit te geloven en hiernaar te leven. Of we kiezen voor het positieve verhaal en zien daarom vooral kansen en oplossingen. Een filosofie die goed aansluit bij Doors Open!

3. Een persoonlijk verhaal over Sint Maarten

Nadat de Plaatsvervangend Commandant der Strijdkrachten, Luitenant-generaal Martin Wijnen vertelt over hoe vanuit Defensie en het leger gekeken wordt naar innovaties die een positieve en duurzame impact hebben op de wereld reageert Sylvana Kleijn met haar zeer recente en persoonlijke verhaal.

“Ik ben Sylvana Kleijn en ik woon op Sint Maarten.”

Sylvana, zelf ook ondernemer, vertelt hoe orkaan Irma impact heeft gehad op haar leven en dat van haar gezin. Maar vooral stipt ook zij, in navolging van Prins Constantijn, aan hoe belangrijk de hulp voor Sint Maarten nu is. Sylvana staat in nauw contact met haar vrienden en bekenden op Sint Maarten en hoort dan ook uit eerste hand wat er nodig is en waar dringend behoefte aan is. Samen met een aantal lokale bewoners op Sint Maarten is zij een werkgroep gestart om een duurzame wederopbouw voor Sint Maarten te realiseren. Ook zij gelooft erin dat Sint Maarten Future Proof moet worden. Een verhaal waarbij de focus ligt op het maken van  positieve connecties, van elkaar leren en daardoor komen tot  duurzame en innovatieve oplossingen.

Ik ben zeer geraakt door het verhaal van Sylvana. Wil jij meer weten over hoe jij het verschil kunt maken voor Sint Maarten, wil je in gesprek met de start-up community en Sylvana over wat jij kunt bijdragen? Volg deze link of contact Sylvana rechtstreeks via sylvana.kleijn@gmail.com.