Berichten

De beste fout van: Suzanne Mau-Asam

“Mijn onderbuikgevoel zei: dit moet je niet doen. Ik heb het weggedrukt. Achteraf bleek dat mijn gevoel juist was.”

We zijn soms zo bang om fouten te maken, dat we uit angst voor de eventuele gevolgen geen actie ondernemen. Bang om te falen, bang voor wat onze omgeving ervan vindt, bang dat het niet in ons “Instagrammable perfect life” past…

Zonde, want fouten maken is DE manier om te leren en om jezelf te ontwikkelen. En dus vieren wij bij Doors Open het maken van fouten! Elke maand interviewen we ondernemers, leiders, topsporters… Mensen die net als jij met vallen en opstaan zijn gekomen waar ze nu zijn. Zij vertellen over hun beste fout: een fout waar ze veel van geleerd hebben en die ze verder heeft geholpen in hun ontwikkeling.

In deze editie

Suzanne Mau-Asam

Woonplaats: Den Haag

Beroep: Oprichtster en eigenaresse van Doors Open (Learning & Development bureau) en Doors Open Female Hub (coworking & co-learning voor vrouwelijke ondernemers)

Suzanne Mau-Asam

Wat is jouw beste fout?

“In januari 2018 heb ik naast Doors Open de Female Hub geopend. Dat was een flinke klus: ik moest op zoek naar een geschikt pand, dit moest verbouwd worden en de marketingmachine moest aan. En dit allemaal in 3 maanden tijd en “tussen de bedrijven door”, want ik was voor Doors Open gewoon bezig met leiderschapstrajecten, Learning & Development advies en teambuildingsopdrachten. Omdat ik zelf ook heel veel aan mijn eigen ontwikkeling werk, zou ik in januari naar Californië reizen voor een opleiding tot somatic coach aan het Strozzi Institute. Dit viel precies samen met de opening en eerste weken van de Female Hub. En dus had ik operationele ondersteuning nodig. Iemand die tijdens mijn afwezigheid de zaak open kon houden. Via een vriendin van mij kreeg ik een tip voor iemand, die ‘echt heel goed was’.”

“Ik ben er omzet door misgelopen en heb tegelijkertijd veel kosten gemaakt. Ik heb de samenwerking beëindigd, maar de weken dat ik afwezig was heb ik natuurlijk niet meer in kunnen halen.”

“Ik ging in gesprek met de betreffende freelancer. Mijn onderbuikgevoel zei ‘Suzanne, dit moet je niet doen. Jullie zitten niet op één lijn. Ik ben bang dat ze niet kan leveren wat jij nodig hebt.’ Ik drukte dit gevoel weg, probeerde het te rationaliseren. Ik kon toch wel vertrouwen op de mening van mijn vriendin? En daarnaast, ik had iemand nodig en zoveel tijd om een ander alternatief te vinden had ik niet.

Het onbehaaglijke gevoel bleef. Ook toen ik de sleutel van de Female Hub overhandigde was ik nog steeds niet 100% overtuigd dat dit de juiste beslissing was. Toch stapte ik het vliegtuig in. Weer probeerde ik mijn ratio de overhand te laten voeren. ‘Je kunt vanuit de VS bellen, Skypen, mailen en zo controle houden over hoe het gaat.’

Toen ik terugkwam uit de VS bleek echter dat ik wél naar mijn gevoel had moeten luisteren. Taken waren niet uitgevoerd volgens de instructies en het kwaliteitsniveau was bij lange na niet wat ik van mezelf en mijn partners verwacht. Ik ben er omzet door misgelopen en heb tegelijkertijd veel kosten gemaakt. Ik heb de samenwerking beëindigd, maar de weken dat ik afwezig was heb ik natuurlijk niet meer in kunnen halen.”

“Het is wetenschappelijk bewezen dat het voorste gedeelte van je hersenen minder goed werkt zodra je onder druk staat.”

Wat heb je hier van geleerd?

“Drie belangrijke lessen. Allereerst wil het feit dat iemand een vriend(in) van je is, niet zeggen dat hij/zij zakelijk gezien ook dezelfde visie heeft. Zakelijke relaties zijn écht anders dan vriendschappelijke relaties. Het is belangrijk om je daarvan bewust te zijn en ook om dingen gescheiden te houden. Dat wil niet zeggen dat je nooit met vrienden of vriendinnen kunt samenwerken. Maar je moet wel zorgen dat je goed op één lijn zit wat betreft ondernemerschap en zakendoen. Ik denk dat ik het daarom ook zo fijn vind om bijvoorbeeld met mensen samen te werken die net als ik aan de Hotelschool hebben gestudeerd. Voor mijn gevoel hebben zij dezelfde manier van denken en werken. Je hoeft het echt niet altijd met elkaar eens te zijn, maar je moet wel op één lijn zitten wat betreft de belangrijke kaders. Binnen die kaders kun je van mening of inzicht verschillen.

Ten tweede werd ik dankzij deze situatie maar weer eens geconfronteerd met het feit hoe belangrijk het is om naar je gevoel te luisteren. Ja, big data, analyse van statistieken, technologie, het is allemaal waardevol voor bedrijven. Ik zet voor mijn ondernemingen ook targets, ik analyseer de “harde” resultaten, maar uiteindelijk denk ik dat “dingen op gevoel doen” net zo belangrijk is. Dat gevoel is er niet voor niks. In onze maatschappij blijft dit nog wel eens onderbelicht en dat is zonde.

Tot slot heeft deze fout me nog meer doen realiseren hoe belangrijk het is om, als je gestresst bent, even pauze te nemen. Het is wetenschappelijk bewezen dat het voorste gedeelte van je hersenen minder goed werkt zodra je onder druk staat. Daardoor neemt de kans dat je een verkeerde beslissing neemt toe. Het “ik slaap er even een nachtje over” kan je echt helpen om dingen van een andere kant te bekijken.”

Was er een alternatief, waardoor je deze fout had kunnen voorkomen?

“Mijn alternatief was om de opening van de Female Hub uit te stellen. Dan had ik meer tijd gehad om rustig een beslissing te nemen en had ik voor een andere partner kunnen kiezen. Ik wilde echter per sé de opening door laten gaan. Ik denk niet dat ik dit achteraf bekeken anders had gedaan.”

Wat ben je anders gaan doen na deze fout?

“Ik ga bewuster met mijn gevoel om. Ik maak in mijn werk steeds meer gebruik van de somatics technieken. In tegenstelling tot de meer traditionele methoden, waar het IQ (de intelligentie) en EQ (de emotie) als losse ‘delen’ worden gezien, gaat deze theorie er vanuit dat je als mens niet uit afzonderlijke onderdelen bestaat, maar dat lichaam, brein en geest één geheel vormen.

Somatics technieken helpen je om bewuster op je gevoel af te gaan en dit kan heel waardevol zijn, zowel in je privéleven als in zakelijke omgevingen. Het leert je om continu te reflecteren: wat voel ik en waarom voel ik dit? Ook helpt het je om niet steeds a la minute te beslissen. Dit hoeft helemaal niet. Tenzij het een situatie is van leven of dood, zoals een brandend huis.

Ik kan niet zeggen dat ik blij ben dat ik deze fout heb gemaakt, maar ik heb er wel ontzettend veel van geleerd. En dat helpt me in mijn verdere ontwikkeling!”


Wil jij ook vertellen over jouw beste fout? Deel hem via info@doors-open.nl en wie weet ben jij de volgende in onze rubriek!

 

Afgelopen maandag reed ik op de snelweg naar een afspraak. Je kent dat vast wel: op de automatische piloot verander je van baan, voeg je in, geef je meer gas of trap je op de rem. Ik geef eerlijk toe: mijn gedachten waren meer bij het gesprek dat ik moest voeren dan bij het verkeer om me heen. Halverwege de rit kijk ik heel even naar links en… iekssss. Daar zit de rijinstructeur die mij bijna 20 jaar geleden al deze handelingen automatisch leerde uitvoeren.

Binnen een split second is mijn aandacht volledig bij het verkeer, zitten mijn handen op tien voor twee en gebruik ik bewust al mijn spiegels. Ik geloof dat ik de stem van mijn rijinstructeur zelfs even hoorde. “Binnen spiegel, buiten spiegel, over je schouder kijken.” Ja, de kennis zit er allemaal nog en ik rijd ook al jaren schadevrij! De rijlessen van toen zijn dus zeer succesvol geweest.

Wist je dat een training om jezelf als professional te ontwikkelen eigenlijk heel veel overeenkomsten heeft met een rijles? Of beter gezegd, zou moeten hebben. Wat zorgt er voor dat een training succesvol is? Dat het echt resultaat oplevert? Zoveel resultaat dat het 20 jaar later nog steeds in je zit. In mijn ogen zijn er vier belangrijke ingrediënten die in geen enkele training mogen ontbreken:

  1. Learning on the job

    Ik werd als 18-jarige zonder enige rijervaring direct op de bestuurdersstoel gezet. “Het gaspedaal zit daar, de rem werkt zo en sturen kan je vast wel. Rijden maar!” Een betere learning on the job kan je geloof ik niet hebben. Vanaf het eerste moment was ik aan het leren.

  2. Vertrouwen

    Ik kreeg van de instructeur het volledige vertrouwen dat ik de lesauto niet direct tegen een boom zou parkeren. Dit gaf mij zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en het geloof dat ik dit uiteindelijk zelf zou kunnen.

  3. Fouten maken mag

    Bij het fileparkeren zag mijn instructeur natuurlijk al lang dat ik veel te vroeg in draaide. Maar juist door mij te laten ervaren wat ik verkeerd deed leerde ik hoe ik wel keurig langs de stoeprand in een krap plekje kan parkeren. Dit bewijst eens te meer hoe krachtig het is om te leren van je fouten.

  4. Oefenen, oefenen, oefenen

    Na een kleine 80 uren (ik was geen natuurtalent) oefenen en een zenuwslopende proeve van bekwaamheid (die ik overigens twee keer heb moeten afleggen) had ik dan eindelijk dat felbegeerde roze papiertje.

Learning on the job, vertrouwen krijgen, fouten maken mag, oefenen, oefenen, oefenen, een proeve van bekwaamheid en uiteindelijk een beloning; het zijn dé ingrediënten die bijdragen aan een succesvol leertraject. Dus, als je een training moet uitzoeken voor jezelf of je team kijk altijd goed of deze ingrediënten in de training zitten!